Idę się pociąć, normalnie idę się pociąć! To ja tu chcę wrzucić tylko część planowanego rozdziału, a blox mi jeszcze z limitem wyskakuje! Ech... No nic, będzie wyjątkowo trzy (albo i cztero) częściowy rozdział, jak już dopiszę resztę... Enjoy!

Wiecie co? Generalnie moją wenę na cave obudziła Fleur, pisząc tekst na forum. I chciałabym z góry uprzedzić, że Gellert, jaki się tutaj pojawia, dokładnie taki miał być, a to, co napisała Fleur, znalazła telepatycznie w mojej głowie ;P I generalnie ten rozdział miał być dłuższy, ale udało mi się napisać dwie części i poczułam taką nieodpartą potrzebę, by podzieli się nimi z Wami, pomimo tego, że jeszcze nie doszłam z pisaniem do części, gdzie jest Severus i Hermiona. Dlatego dziś pozostaje Wam pogodzić się z losem i cieszyć z tego, co macie ;P

Zgaduję, że nie będziecie zadowoleni po przeczytaniu tego, ale ten blog zostaje tymczasowo zawieszony. Nie umiem powiedzieć, kiedy do niego wrócę, ale najpierw muszę się uporać z kilkoma innymi rzeczami, które nieustannie zaprzątają mi głowę, przez co nie mam pomysłów na kontynuowanie tego opowiadania.

Proszę o wybaczenie i jednocześnie zapewniam, że jeszcze tutaj wrócę ;)

Pozdrawiam,

Ines

Tak, wiem, zdurniałam kompletnie, ale co ja poradzę, że pan Wen silniejszy jest? Od dawna się już na to czaiłam, ale teraz mi rozbłysł w głowie Pomysł! I dlatego też mam teraz przyjemność zaprosić na mój nowy blog http://bloodylove.blox.pl opowiadający o takim pairingu, jakiego nie znajdziecie nigdzie, ale to nigdzie indziej ;) Nie zdradzę, o kim to jest, tego musicie się dowiedzieć, zaglądając na blog ;P

Zapraszam serdecznie!

Ines

Najsampierw chciałabym uprzedzić, że to opowiadanie oddzieliło się od kanonu już jakiś czas temu, także nie zdziwcie się, widząc małą niezgodność na końcu tekstu - tak powinno być i później to trochę rozwinę. Od razu też uprzedzę, że w pierwszej części zalecane jest odstawienie wszelkich napoi i jedzenia, żeby się nie zadławić, bądź żeby nie opluć ekranu czy klawiatury ;) Hmm... palce mi drętwieją... Może przez to, że za dużo pisałam... Bo widzicie, ten rozdział ma ponad 9 stron ;) Coś mi mówi, że w końcu wracam do porządnej formy ^^ No nic, nie będę smędzić, tylko zapraszam do czytania i komentowania!

Zapraszam do środka ;>

Wiecie, zauważyłam dziwne zjawisko... Autobusy bywają bardzo wenogenne... Szczególnie, jak się jedzie rano na uczelnię ;] A poza tym jest jeszcze jedno zjawisko, które wciąż mnie zadziwia. Jak długo nie piszę, to jest mnóstwo komentarzy, a jak zaczynam często dodawać rozdziały, to ich jest coraz mniej... Ktoś wie, jak to właściwie działa? Bo ja coś nie mogę tego pojąć... Mam nadzieję, że to zjawisko mija i tu będzie ich nieco więcej ;) Nie przedłużając, zapraszam do czytania!

Taa... Przez ostatnie trzy dni wstawałam przed szóstą, w domu lądowałam późno i byłam naprawdę zmęczona, dlatego pan Wen dostawał absurdalnych pomysłów... Także nie spodziewajcie się niczego mądrego tutaj ;] Rozdział się z trzech części składa i oczywiście każda część to inny wątek ;) Nie chce mi się dłużej wysławiać, więc bierzcie i czytajcie! I oczywiście komentujcie ;)

Generalnie scena w pierwszej części rozdziału miała zajmować jakąś jedną stronę... No cóż, rozrosła mi się trochę xD Z góry uprzedzam, że generalnie rozdział jest dosyć ponury. A poza tym nie chce mi się teraz rozpisywać, o. Wystarczy, że powiem, że rozdział wydaje się być tak troszkę o niczym, ale zawiera bardzo istotne wydarzenia. A więc miłego czytania! :)

Ech, chciałam jeszcze dopisać fragment do tego rozdziału i dopiero potem opublikować, ale postanowiłam podzielić to na dwa rozdziały. Mam nadzieję, że jakoś to przeżyjecie ;) Wypada poinformować, że w związku z kolejną sceną prawie +18 postanowiłam w końcu zmienić oznaczenie bloga. Obawiam się, że istnieje prawdopodobieństwo pojawienia się jeszcze kilku scen tego typu, dlatego wolę zmienić to teraz i później się już tym nie przejmować :) Rozdział jest dosyć... oryginalny i intrygujący, a także wprowadza pewne wyjaśnienie sytuacji. Dlatego radzę czytać z uwagą. I radzę również darować sobie jedzenie i picie przy czytaniu. No nic, życzę miłego zapoznawania się z tekstem :) (I jednocześnie bardzo proszę o opinię w komentarzach ;))